be[¡]kon

6.5.05
 
Á Hasbeeneyju er afskaplega fallegt landslag. Hér eru fossar á stærð við háhýsi í Tokyo, regnskógar þekja vesturströndina, þar sem allskonar dýr búa, hvítir nashyrningar, flugeðlur, dódófuglar, mannapar, drekar, svo held ég að það sé einn mammút, en þeir eru í útrýmingarhættu núna. Við Neve fórum að skoða þetta allt saman um daginn, ég fékk að smakka gaurs kjöt en það er risastórt dýr svona eins og kú eða vísundur. Svo flugum við yfir skógin í þyrlu, allt í einu var kominn dreki við hliðina á okkur... það var rosalega flott, þegar hann fór að spúa eldi, en drekaeldur gerir það að verkum að það rignir einskonar kristalrigningu, rigning sem er svo tær og glampandi að það er eins og það rigni stjörnum. Annars erum við Neve óaðskiljanleg. Eftir þriðja deitið okkar var ekki annað hægt, það var svo gaman. Fyrst fórum við á popeye's og fengum okkur kjúkling og kex, svo ætluðum við á tónleika með Crazytown, en það var uppselt, þannig að við ákváðum að fara í göngutúr í mesta glæpahverfi Atlantis. Á hverju götuhorni eru sprengjusalar og í hverju húsasundi eru villidýr í eigu dóp-baróna. Það var bara ákveðin spenna að labba þarna í gegn, spenna sem ég hef aldrei áður fundið fyrir. Maður var skíthræddur um líf sitt en samt vissi maður að allt mundi fara vel, því að ég var með einhverjum sem ég vissi að ég gæti treyst, einhverjum sem myndi bjarga mér. Einmitt þá kom flugeðla og flaug á brott með ungfrú Campbell. Ég vissi ekkert hvað ætti að gera þannig að ég fór í björgunarleiðangur... ég skrifa meira um það seinna, ég þarf að drífa mig á námskeið sem ég er í, um hvernig á að temja ljón... það er frekar skemmtilegt... ég fæ minn eigin hatt og svona.

Verið sæl! P.E.