div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Glass Candy - B/E/A/T/B/O/X

Jæja. Þessi plata kom út í fyrra haust og hef ég haldið mikið upp á hana síðan þá. Ekta retro-italó-diskó, gefið út á sama labeli og Chromatics platan sem hafnaði í 7. sæti í ársuppgjörinu mínu í fyrra - frekar svipaður fílíngur, bara meira up-beat, og sami pródúser. En ég set þetta bara hér til að bera saman við:

Madonna - Hard Candy

Ókei þessi stelling framan á koverinu er að sjálfsögðu ótrúlega ósmekkleg, en berið nú aðeins saman litina og lúkkið á báðum.
Og svo er óhjákvæmilegt að bera saman titil plötunnar og nafn fyrrnefndar hljómsveitar. En það er ekki það eina sem er samberanlegt (er það orð?). Madonna hefur bara rétt Pharell (pródúser Hard Candy) þessa Glass Candy plötu og sagt heyrðu ég vil að þetta sé svona. Hann bara ókei og fær snyrtilega lánað hitt og þetta - Old school trommusándið sett í R'n'b stíl, hallærisleg klukkuspil og casio-bjöllutónar, midi lúðrar og í raun flest allt sem Johnny Jewel (pródúser Glass Candy) hefur verið að gera undir jörðinni í dágóðan tíma. Já þetta er farið að verða flókið allt þetta Glerharða sælgæti svo við skulum nú bara bera saman þennan hit singúl Madonnu/Justin/Timbaland og Sælgætishöll Johnny Jewel og Idu No

Madonna - 4 Minutes
Glass Candy - Candy Castle
skrifað af Pétri 9:43 e.h.

  My Disco - Paradise

Ég á varla til orð yfir þessarri plötu. Það er kominn dágóður tími síðan ég hef átt erfitt með að anda sökum nýrrar tónlistar, en það er erfitt að fá ekki innilokunarkennd við að hlusta á þetta. Þessu Ástralska bandi tekst að yfirfæra einkenni minimal-dans tónlistar yfir í Alt-Rock/Punk búning. Einfalt endurtekið trommubeat - four to the floor bassatromma, hi-hat og snerill ásamt dimmum, djúpum bassalínum. Ofan á það bætist síðan pínandi endurtekning á ómstríðu gítarriffi og söngur sem hljómar eins og loopað sampl úr gömlu Slint lagi. Í þokkabót er enginn annar en Steve Albini sem tekur þetta upp. Ef Shellac myndu covera Villalobos myndi það hljóma einhvernveginn svona. Í stuttu máli ALVEG ÓÓGEÐSLEGA FOKKING SVÖL PLATA GUÐ MINN GÓÐUR! 9 Stutt og hnitmiðuð lög raðast í kringum eitt 9 mínútna langt skrýmsli af lagi sem sleppir ekki af þér taki þrátt fyrir fáránlega endurtekningu og ógurlega distortaðan gítarhljóm. Þið verðið aldrei söm eftir þetta.
My Disco - A Christ Pendant Comfort Her Neck


Nôze - Songs on the Rocks

Frönsku vitleysingarnir í Noze gera rétt eins og Hot Chip og minna mann á að tech-house mússík þurfi ekki að vera alvarleg. Þeir leika sér mjög skemmtilega með formið, nota ólíkleg hljóðfæri og ólíklega popp-króka til að gera grípandi og hressilega popp plötu sem á margt í ætt við franska fyrirrennara. Þetta er hallærislega kynþokkafullt og gerir grín að sjálfu sér, án þess að verða að einhverri þvælu. Þetta mun alveg örugglega vera mikið spilað þetta sumarið. Gaman gaman!
Nôze - Danse Avec Moi (feat. Dani Sicilliano)
skrifað af Pétri 9:02 e.h.

  Úff... þetta viðtal!
skrifað af Pétri 1:47 e.h.

  Úff... Þessi grein...
skrifað af Pétri 12:54 e.h.

  Hæ öll.
Afsakið töfina. Var að gera þetta og svona.

Matmos - Supreme Balloon

Matmos datt í hug að sleppa öllum tilraunakenndum sömplum (t.d. úr fitusog, sniglahljóð og sæði) og gera plötu algjörlega án míkrófóna. Hérna eru bara synthar og rafhljóð, og alveg jafn fjölbreytt og þau eru mörg. Nýjir hljóðgervlar í bland við eldgömul tæki og tól. Allskonar fólk kemur við sögu m.a. Keith Fullerton Whitman og Marshall Allen sem spilaði með hljómsveit Sun Ra á tímabili, en hann leikur á E.V.I. (Electronic Voice Instrument) á laginu sem fylgir færslunni - sem er víst andardráttsstjórnaður oscillator. Snilld. Útkoman minnir svolítið á einhverskonar framtíðarsirkus þar sem ónýt vélmenni leika trúða og allir fílar og flugfimleikamenn eru hológramar (er til íslenskt orð yfir það?). Ágætis skemmtun en krefst þolinmæði og einbeitingar.
Matmos - Mister Mouth

Man Man - Rabbit Habits

Man Man gera aðra plötu með sínu afar sérstöku poppi sem gefur hinar ekkert eftir. Hún er samt alveg ótrúlega svipuð eldra dóti og ég er ennþá að reyna að gera upp við mig hvort það sé gott eða slæmt. Þeir geta átt það að þeir hljóma eins og ekkert annað (nema kannski Captain Beefheart, já og Tom Waits ókei ég tek þetta til baka) en ég beið plötunnar með dálítilli eftirvæntingu (takk pitchfork) og var dálítið að vona eftir einhverju meira, einhverju krassandi og frábæru. Ég þarf bara að hlusta á hana aðeins meira og spotta góðu lögin betur, auk þess að hlusta meira á eldri plötur og bera saman, þar sem ég hef ekki heyrt þær lengi.
Man Man - Big Trouble

Baltic Fleet - Baltic Fleet
Tékkið á þessu koveri!

Þessi hljómsveit gæti verið frábær leikhús-sveit. Eða gert dúndur kvikmynda-sándtrakk í feita heimspekilega stríðsádeilu indie-mynd. Þetta er instrumental post-punk-rock-kraut þar sem allt hljómar fáránlega tært og skýrt. Trommurnar eru með þeim svalari sem ég hef heyrt og öll píanó og svona hljóma eins og eitthvað af ( ) (Ég vil taka fram að eitt lag plötunnar heitir Reykjavik Promise, og lagið sem hér fylgir heitir Berlin, 8mm deep - en 8mm er víst aðal íslendingabar Berlínar...). Platan er langdregin og óspennandi, en maður getur látið hugan reika í leit að myndrænum hliðstæðum. Þá dettur manni að sjálfsögðu í hug kvikmynd, en ég hugsa að þetta tæki sig vel út live, í leikhúsi. En í stuttu máli, ef Klaus Dinger (R.I.P.), Kjartani Sveinssyni, Peter Hook og Jonny Greenwood hefði verið falið að semja saman leikhústónlist væri þetta útkoman. Djöfull hefði það verið gott band maður.
Talandi um Peter Hook var hann ekki að stofna einhverja Bassa-súpergrúppu? Hvað hét hún, Peter & The Hooks?
Baltic Fleet - Berlin, 8mm Deep

Foot Village - Friendship Nation
Veit nú ekki alveg með þetta kover samt:

Ég geymi náttúrulega mestu snilldina þar til síðast. Eins og sumir vita var ég mjög hrifin af Drum's Not Dead með Liars og einnig gAame með Aa. Þetta tribal noise sjitt fokkar mér upp. Og á þessari plötu er farið með þá hugmynd eins langt og hún kemst. Það er EKKERT ANNAÐ EN TROMMUR og hróp á þessum hálftíma sem platan er (svo bætast við remix frá m.a. Aa og Robedoor sem er líka alveg dúndurband). Þetta er frábær skemmtun fyrir alla ryþmaáhugamenn, hávaðafíkla sem og fólk með húmor fyrir kjánalegheitum í músík. Þar sem ég tilheyri öllum þessum hópum er ég í sjöunda himni og vonandi er einhver sem les þetta sem er sammála mér.
Foot Village - Narc Party (Let's Make It Fucked Up)

Svo er nýjasti mixdiskurinn frá Wighnomy Brothers á Freud am Tanzen frábær.

Annars langar mig að benda á að nú er búið að opna mjög mikilfenglegt vefsetur. pitchfork.tv er hafið og það er sko alls ekkert drasl. Djöfull kom mér á óvart úrvalið af tónlistarmyndböndum, þrælgóðum þáttum meiraðsegja er hægt að horfa á loudQUIETloud tónleikamyndina með Pixies. Allt ókeypis og þetta er líkast að horfa á DVD, svo góð eru myndgæðin. Þetta er ekkert youtube neitt. Djöfull er ég sáttur.
skrifað af Pétri 11:09 f.h.