div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Eitt fyrir Halla, annað fyrir Alla (Malla)

Boris - Smile

Boris snýr enn aftur og nú með mun pönkaðri plötu heldur en sú bleika. Ótrúlega hávær, súr, progguð og eiginlega allt sem Halli bað um í komenntakerfinu hérna 2 færslum neðar. Ég get lítið annað sagt, hlustið bara á þetta:
Boris - BUZZ-IN

Rusalnaia - Rusalnaia

Tvær vinkonur frá fíladelfíu (borginni en ekki söfnuðinum) syngja og spila hér saman ofsalega dáleiðandi en draugalega þjóðlaga tónlist, með dálítið enskum/írskum blæ. Það virðist sem tónlist nútímans hafi ekkert snert þær í sköpun sinni, en í leiðinni get ég ekki ímyndað mér að þetta gæti verið til í dag. Með betri þjóðlagaplötum sem ég hef heyrt í langan tíma. Hún er laus við alla tilgerð og krúttleika - algjörlega einlægt verk sem ég hlakka til að hlusta á meira næstu mánuðina.
Rusalnaia - Winter
skrifað af Pétri 8:19 e.h.

  Ömm... já.
skrifað af Pétri 1:08 e.h.

  Tekk. no?

Butane - Becoming

Eigandi Alphahouse útgáfunar gefur hér út sína fyrstu plötu í fullri lengd. Djúpt, drungalegt og óhefðbundið minimal teknó sem frýsir allt blóð í æðum. Mjög góð uppbygging á plötunni, byrjar smátt verður stærra og stærra í miðjunni og fer aftur niður, endar svo á alveg sjúklega paranoid takti, þar sem aukahljóðin fara á flakk og offbeatið verður svo flókið að jafnvel villalobos gæti ruglast ef hann spilaði þetta í setti. Með drungalegri og flottari teknóplötum síðan The Knife gáfu út sína seinustu.
Butane - Hallucinate


Bruno Pronsato - Why Can't We Be Like Us?

Bruno Pronsato er trommuleikari. Hann trommaði með ýmsum metal og hardcore böndum á sínum yngri árum, en fór svo að hallast að teknói. Hann átti þó nokkur meiriháttar remix á seinasta ári, svo ég beið nokkuð óþreyjufullur eftir þessarri. Hér heyrist að sjálfsögðu trommuuppruna Pronsato, virkilega flókin auka"beat" til að rugla mann alveg í rýminu en dynjandi bassatromman heldur manni á línunni. Hann leikur sér rosalega að þessu minimal formi, og ber platan jafnvel keim af IDM tónlist Warp útgáfunnar - en þetta hefur einkennt tónlist hjá þessarri útgáfu, Hello? Repeat sem gefa út þetta snilldarverk Pronsato og jafnvel eina mikilvægustu teknóútgáfu síðustu ára.
Bruno Pronsato - Same Faces, Different Names
skrifað af Pétri 10:43 f.h.

  Tími til að danzza

Justus Köhncke - Safe and Sound

Kölnska útgáfan Kompakt gefur hér út aðrar snilldarplötu, í þetta skiptið frá einum af þeirra aðalmönnum, Justus Köhncke. Köhncke nær að blanda hér fullkomnlega saman elementum úr síð-diskói níunda áratugarins og teknótónlist eins og hún var þegar kraftwerk gáfu út Man-Machine. Svo gefur hann þessu öllu mjög kosmískan og framtíðarlegan blæ. Ótrúlega fallegur hljómur á plötunni og svo er alltaf eitthvað sniðugt að gerast svo maður missir aldrei áhugan, alltaf jafn spennandi við hverja hlustun! Þetta á eftir að halda mér dansandi út árið, geri ég ráð fyrir, ásamt hinni plötunni hér í dag...
Justus Köhncke - Yacht

Hercules & Love Affair - Hercules & Love Affair

Diiiiskó. Mjög gott diskó. Ótrúlega vel unnið sánd og fáránlega grípandi laglínur. Svo er alls ekki slæmt að 21.sta aldar dívan sjálf(ur) Antony syngur hérna á bróðurhluta plötunnar sem er alveg ótrúlega flott. Hann á ekkert bara heima í sinni lágstemdu en fallegu mússík, hann er alveg þrusugóð(ur) diskódíva. Skákar jafnvel Díönu Ross og Donnu Summer. Fáránlegt. Þessi plata verður örugglega útum allt í sumar.
Hercules & Love Affair - Blind
skrifað af Pétri 4:28 e.h.

  Veikindaplötur.

Ida - Lover's Prayers

Þessi krúttlega litla plata byrjar á krúttlegu ukulele-spili, sem setur vel tóninn fyrir restinni af plötunni. Þetta er mjög hugljúf og létt plata. Strákur og stelpa syngja saman, oftast einraddað, og má heyra kassagítar og oggulítinn trommuleik í öllum lögum. Einnig er að finna strengi, píanó, harmóníum og fleiri svona krúttleg hljóðfæri. Þetta er ofsalega notaleg tónlist svona þar sem ég ligg veikur heima núna, þegar maður höndlar ekki of mikið áreiti. Þannig að í raun er þetta frekar ómerkileg plata. Ég gæti núna verið að hlusta á nýju Autechre plötuna en gat það bara alls ekki, of mikil hátíðnihljóð fyrir mitt ástand akkúrat núna. En þessi Ida gerir í raun ekkert fyrir mig þar sem það er margt annað spennandi í boði. Ég á ekkert eftir að hlusta á þetta aftur, nema á svona dögum þegar ég nenni ekki að hugsa neitt.
Ida - The Killers 1964


The Helio Sequence - Keep Your Eyes Ahead

Hér er annað svona frekar ómerkilegt band, í raun enn ómerkilegra. Þetta hljómar svolítið eins og Coldplay að spila Joy Division lög. Sem ég vona að muni aldrei gerast. Væmið lið að þykjast vera töff, en fatta ekki að eina leiðin til að vera töff í alvörunni er að vera drungalegur, svona eins og Ian Curtis var - hann var svo töff að hann hengdi sig því hann sá einhvern leiðinlegan sjónvarpsþátt. Þetta Helio Sequence band er örugglega eitt það versta sem Sup-Pop hafa komið út, sem hefur lengi talist með mínum uppáhalds útgáfum. Þau gáfu út Nirvana á sínum tíma, Wolf Parade og Wolf Eyes og svo kemur þetta? Hvað þýðir þetta? Kúkuðu NME í heilan á þeim? Þetta er alveg sami kaliber og öll þessi NME hype bönd. Alveg ótrúlega ómerkilegt og á eftir að gleymast eftir 2 daga. Þetta er svona mússík sem komst ekki inní O.C. og endaði í One Tree Hill soundtrackinu í staðinn.
The Helio Sequence -Keep Your Eyes Ahead


Annars rakst ég á þetta í gær og svei mér þá ætla ég að taka þátt. Ég skora líka á alla tónlistarmenn sem skoða þessa síðu og í raun alla hina til að taka þátt! Þetta er skemmtilegt verkefni og góð æfing. Og eins og kemur fram í leiðbeiningunum er þetta bara plata, en ekki platan.

Ætli ég hendi svo ekki afrekstrinum hingað upp svo!

Góða skemmtun og gangi ykkur vel!
skrifað af Pétri 11:29 f.h.