div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Einmana Airwavesfarinn (2. hluti)

Jæja dagur tvö (eða þrjú í raun og veru) var heldur öflugri en sá síðasti. Ég lagði af stað, einn og fór á Nasa.
Þar hófu Kimono öfluga dagskrá með fallegum draumkenndum rokkmelódíum sem komu mér sannarlega á óvart þar sem ég hafði ekki séð þá í langan tíma og höfðu þeir batnað til muna. Það var líka mjög gaman að sjá þennan söngvara - dáldið þybbinn með gleraugu - rosa nördalegur gaur í svona svölu rokkbandi - sjaldgæf sjón það. Þeir spiluðu frekar stutt en það var mjög góð byrjun. Næst áttu VINYL og að spila en mér hefur aldrei líkað sérlega við þá. Svo ég fór á gaukinn náði loka lögum Brain Police sem ég hafði bara aldrei heyrt í áður. Rosalegur kraftur í þessarri sveit og þeir héldu uppi magnaðri stemningu inní þessum litla rokk-klúbb. Þeir hljóma samt alveg nákvæmlega eins og Audioslave... en BP komu á undan - ætli Chris Cornell og félagar séu að herma? Ekkert frábær tónlist en rosa góð framkoma. Þeir spiluðu líka nokkuð stutt, þrátt fyrir uppklapp og ég varð að bíða í hálftíma eftir næstu sveit. En ég hætti að vera einmana þá, hitta gamlan vinnufélaga, fékk mér bjór með henni svo komu ekki síðri menn en Atli og Siggi T en þeir voru komnir til að sjá næstu tvær sveitir.

Fyrst spiluðu The Prosaics frá Njú Jork og spiluðu tónlist sem mætti líkja við Interpol og The Strokes (kemur á óvart?). Þeir spiluðu jafnt og þétt diskópönk af bestu gerð. Vel uppbyggð lög og vel spiluð og þeir voru voða kúl - í svörtum buxum og skyrtum - með vatn - ekki bjór eða sígarettur... Bassaleikarinn var sérlega góður, spilaði voða melódískar og taktfastar bassalínur sem náðu hámarksstemningu. Þeir spiluðu í 40 mínútur eða svo og ég var alveg fremst allan tímann og var þetta mjög öflugt allt saman...

Næst varð ég að drífa mig aftur á Nasa - fórnaði TV on the Radio - en þar var gífurleg 50m biðröð búin að myndast. Sem betur fer þekkti ég 2 stlepur í röðinni sov ég náði að smygla mér mjög lúmskt inní miðjuna en þær gáfust upp á röðinni en ekki ég því ég ætlaði að sjá The Kills Ég beið í góðan hálftíma - og klukkan 10 mínútur yfir var mér hleypt inn loksins - þurfti bara að hlusta á tvö lög úti en ég var ekki fljótur að koma mér fremst þar sem VV og Hotel sprengdu salinn með lostafulllu sviðsframkomu sinni - tvær manneskjur á sviði með trommuheila og fjóra eða fimm gítara. Þau spiluðu ótrúlega vel og skemmtilega - maður horfði á þetta og manni langaði að vera þau. Ekki endilega mikill kraftur en bara hrikalega sexí sem náði hápunkti þegar þau spiluðu á gítar oní hvort annað með öflugum pelvic-hreyfingum við lagið Cat's Claw frábær framkoma. Hotel bað lýðinn um að brenna auglýsingarnar inná staðnum. Það var kúl. VV var bara með svarta hárið sitt útum allt. Það var líka kúl. Þau voru alltaf að skipta um gítara. Það var kúl. Í heildina voru þau bara mjög kúl.

Ég dreif mig svo aftur á Gaukin því að mér finnst Quarashi mjög leiðinlegir. Þar sá ég elektró-hás dúetinn Captain Comatose sem komu virkilega á óvart - ég er ekkert voða mikið fyrir svona tónlist en þessir gaurar voru með alveg yndislega sviðsframkomu. Voðalega gay náungar í þröngum svörtum fötum sem ýmist hreyfðu rassana sína eða hljópu uppá hátalara eða bara útá gólf og dönsuðu við áhorfendur. Á einum tímapunkti tók annar náunginn trefilin minn sem ég hafði lagt á sviðið og setti hann á sig og reyndi svo aðeins við Atla. Þetta var alveg mjög fyndið - þeir spiluðu líka á einföldustu hljóðfæri af mestri innlifun. Þeir fengu líka hana Urði úr Gus Gus til að syngja David með þeim sem var mjög skemmtilegt og stemningin þarna inni var sú gífurlegasta. Þetta eru menn sem þú borgar til að koma í partí til þín. Eurotrash dauðans.

Ég hljóp svo aftur á Nasa til að sjá Dáðadrengi - lokasveit kvöldsins.
Þar hitti ég Veru og Björgu og við dönsuðum, dönsuðum uns kvöldi lauk. Dáðadrengir hafa aldrei verið svona góðir. Sindri lá á gólfinu eins og Jim Morrisson sem var.. öööö... súrt. En þeir héldu uppi æðisgenginni stemningu - þrátt fyrir að flestallir höfðu farið eftir Quarashi. En dansinn góði (sem er víst að slá í gegn í VÍ samkvæmt góðum heimildum) var tekinn að minnsta kosti þrisvar og þetta var frábær endir á frábæru kvöldi.

En þetta er ekki búið í kvöld er svo massíft læn öpp á gauknum... Stei tjúnd.

Plata dagsins:
The Kills - Keep On Your Mean Side
skrifað af Pétri 3:58 e.h.