be[¡]kon

24.11.03
 
Í dag ætla ég ekkert að rita, í staðin fáið þið ...... *tromma* ........

KATRÍNU BJÖRGVINSDÓTTUR!!!!!
*fagnaðarlæti*

,,Ég er hrædd um að ég muni valda ykkur vonbrigðum. Ég hef ósköp lítið að segja.

Nema þá það að ég hata. Ég hata sumt fólk. Ég hata sumar gráhærðar, gamlar, ljótar, heimskar kellingar sem kenna dönsku og gefa manni 4,0 fyrir geðveikt góðan og vel skrifaðan dönskubækling um fyllerí og listir í Kaupmannahöfn. Það er svo hræðilega erfitt að hata svona mikið. Hjartað manns bærist veiklulega um í brjósti manns og manni langar mest að arka inn í stofu þrjátíuogátta með haglara og skjóta af manneskjunni hausinn.
En hins vegar er líka svo yndislegt að elska. Lífið er svo fagurt þegar það eru til svona mikið af fallegum og ólýsanlega margslungnum manneskjum í kringum mann að maður nær vart andanum. Þegar lífið er svoleiðis skipta kennarar sem kenndar eru við einhverja firði norður í landi engu máli. Þá skiptir alltof lítil mætingareinkunn, fall í flestum áföngum og of lítill tími til að sofa engu máli. Þá skiptir ástin ein máli.

Þá hef ég lokið mér af á háfleigu nótunum og mér líður miklu betur. Þegar volæðið er sem mest er gott að setjast niður og gera sjálfum sér virkilega grein fyrir hlutunum. Þá fyrst finnur maður hamingjuna.

Þessi pistill um lífið, hatrið, ástina og hamingjuna var í boði Katrínar.

Munið
http://heilabu.net
stay tuned

...að lokum vil ég þakka Pétri Eggertssyni fyrir að veita mér grundvöll fyrir tilfinningar mínar. Takk.

ójá...plata dagsins er að þessu sinni
Elliot Smith - Either/Or