be[¡]kon

18.5.04
 
Er ég kom heim á föstudagskvöldið var orðið svoldið seint og allir í húsinu sofandi. Það var dimmt og hljótt.
Ég gekk inn og sá að á eldhús-bekknum blasti við mín bréf.Það var stílað á mitt nafn. Ég opna það snögglega í von um að stórar peninga-upphæðir eða atvinnu tækifæri biðu mín þar ofaní, en bréfið var ekki frá neinum milljónamæring, en það var frá stórfyrirtæki. Blaða-útgáfu fyrirtæki. Sama fyrirtækið og gefur út blaðið, blaðið sem ég er áskrifandi að, hið eina og sanna andlit.
Í bréfinu stóð eftirfarandi:
Dear Mr. Eggertsson
We regret to inform you, bla, bla, bla, bla, bla, bla, that THE FACE has ceased publication bla, bla, bla, bla, bla, we will refund your money.

Ég var orðlaus.

The Face ei meir? Getur það verið? Nenna þeir kannski ekki lengur að senda til Íslands og eru bara að búa þetta til?

Ég vissi ekki hvort ég ætti að gráta, hlæja eða bara detta á gólfið og vakna aftur í rúminu mín, þar sem þetta væri hrikalegur draumur?

Hvað á ég núna að lesa?

NME er alltof stutt, Q er aðeins of plebbalegt, FHM er ömurlegt, Vogue og Cosmopolitan eru kvennablöð... hvað hef ég?
Wallpaper?
máske.
Ég verð nú virkilega að leggja höfuðið í bleyti vegna þessa.

Ég fór uppí sumarbústað um helgina. Það var gaman.

Eftir góða kaffihúsaferð í gær eftir kóræfingu komst ég að því að ég hafi verið lyklalaus. Klukkan var eitt og ég nennti ekki, enn einu sinni, að dingla bjöllunni þarna fyrir ofan. Ég ákvað að skríða í gegnum stofugluggan í kjallaranum. Hann var ekki opinn. Glugginn í herbergið mitt var samt næstum því opinn. Vopnaður bíllykil, hékk ég þarna fyrir utan, fyrir neðan útipallinn sem stendur einmitt yfir glugganum, í 10 mínútur að lyfta gluggafestingar-gaurnum með bíllykli.
Sad case.

Plötur:
Goldfrapp - Black Cherry

The Unicorns - Who Will Cut Our Hair When We're Gone?

The Rapture - Echoes