be[¡]kon

21.5.04
 
Ég fór líka á þessa hrikalega fínu listdans-sýningu, Hibiki í gær hjá Sankai Juku dansflokknum frá hinu geysilega fína austur-landi, Japan... draumastaðurinn minn... Tokyo, Osaka, Kyoto, Hiroshima... úlala. Allavega, þetta voru 6 karlar sem dönsuðu þessa fínu dansgrein sem kallast Buto en þar er voða mikið pælt í öllum smáhreyfingum eins og hreyfingum í fingrum, hálsi og andliti. Gerðu þeir þetta rosalega fallega og tóku þeir alveg góðan tíma í þetta allt saman.

Svo tóku þeir með sér til landsins 6 glerlinsur sem þeir fylltu af vatni og nokkur tonn af sandi, en sviðið var þakið í því efni... ekki vildi ég vera sá sem þreif það upp. Eftir sýninguna kom þessi svakalega artí hneiging síðan. Þá vaknaði upp spurningin: Ætli þeir séu svona ótrúlega rólegir og alvarlegir ekki á sýningartíma eða eru þeir svona - "Jéée.... förum og fögnum sýningunni! Fáum okkur feitan bjór, maður, já!"

"Þorsteinn Kári kjútípæ gerði sér lítið fyrir og bjargaði deginum." sagði Aldís einn daginn í góðri færslu og vildi ég segja að hann sé alveg svoldið mikið í því að bjarga manni... Hann nefnilega lánaði mér bók í gær sem heitir Á morgun segir sá lati og er hún einhverskonar leiðarvísir að því að vinna bug á svokallaðri frestunar-áráttu sem ég ku vera haldinn og varð til þess að ég féll í 3 áföngum núna seinast og hrikalegu gengi mínu í skólanum og hefur líka átt þátt í að klúðra ýmsum öðrum hlutum sem ég tala ekki um hér auk þess að fara í taugarnar á alveg gífurlega mörgum vinum og vandamönnum.
En eftir að hafa lesið einungis tvo kafla, kom ég mér strax á fætur um leið og vekjaraklukkan hringdi og kláraði öll þau verk sem ég ætlaði mér að klára í dag, en vanalega hefði það tekið mig svona 2 vikur. Ég þakka kærlega fyrir mig, Þorsteinn og hvet ég alla til þess að taka að ofan fyrir þessum manni.

Plötur:
Radiohead - The Bends

Liars - They Threw Us All In A Trench And Stuck A Monument On Top