div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Jájájá... ég fór á tónleika í gær, og barasta, fór á, þúst, Eldsmiðjuna á undan. Mmmm. Þar eru góðar pizzur. Og ekki er verra að hafa góðan félagsskap með sér. Þar var gott álegg í boði, en ég ætla ekki að telja það upp því það væri leiðinlegt.
Síðan fór ég barasta til Erlu, sem á nota bene heima við hliðina á the fire factory. Hún var kósí in ðö kókónött og spilaði á píanó fyrir okkur. Svo fóru stelpurnar og mamma hennar Erlu "þóttist vera myndarleg" (Erla, 14.05) og steikti pönnsur. Jömmí.
Svo hættum við að borða pönnukökur og klæddum okkur í útiskó, eftir að hafa talað við þennann. En hann hitti okkur bara á Grand Rokk, þar sem við biðum öll í svona 2 helvítis tíma eftir tónleikunum, því að það var ekki nógu mikið af fólki mætt þarna klukkan 10... þannig að Jan Mayen spilaði ekkert. En line-uppið var síðan Kimono, Snacktruck og Face & Lungs. Kimono byrjuðu að spila útfrá einhverju sem hljómaði eins og sándtjékk, trommarinn byrjaði eitthvað að trommast og allir voru barasta að stilla og svo bara, allt í einu, alveg uppúr þurru, eins og þruma úr heiðskýru lofti... byrjuðu þeir að spila. Og gerðu það vel. Þeir eiga þetta alveg fyrir sér, kapparnir... Spiluðu eitthvað af nýju efni, heyrðist mér og svona, spennandi...
Allavega. Snacktruck spiluðu næst. Þeir voru "Geeeðððveeiikkir" (Þorleifur, 15.05)
Fáránlega góðir hljóðfæraleikar. Báðir. Trommuleikari/söng-eitthvað og Gítarleikari/söng-eitthvað. Trommuleikarinn byrjaði á að öskra eitthvað sem hljómaði eins og japanska, og svo byrjuðu þeir að spila. Í miðju lagi stóð trommarinn upp og fór að spila á trommukjuðana sína, veggina, pípulagningarnar og allt sem hann komst í beisikallí á meðan gítarleikarinn spilaði fyrir þá báða og alla ósýnilegu gaurana í hljómsveitinni, þar sem maður trúði varla að þeir höfðu verið tveir. Maður var alltaf að leita af hinum gítarleikaranum. En kallinn kunni svo vel á fídbakkinn sinn að bara. Hei.
Eftir tónleikana erum við krakkarnir síðan að leita af merchandise, en komumst svo að því að við barasta eigum ekkert kassj. Það var víst ekki hægt að taka fram yfir á kredit korti, þannig að við þurftum að bíta í súrt og fá aldrei nokkurntíman að eignast disk. Svo barasta spyr Erla trommuleikaran hvort að þetta myndi fást eitthvað áfram á íslandi, og hann sagði "no, but I'd rather you have one than not, so here you go, og barasta gaf henni demó.." Svo spiluðu Face & Lungs. Þeir voru fínir. Bassaleikarinn átti flottan bassa og sniðugan mæk en við gáfumst upp eftir nokkur lög, enda voru bjórinn og dillon virkilega farin að kalla á okkur. Þar var nóg af fólki hvort sem það var búið í prófum eða bara ennþá í þeim og góð tónlist að vana, fyrir utan smók-alarmið sem fór af stða svona 5 sinnum inní Love Will Tear Us Apart með snillingunum í Joy Division.
Enívei, ég er að fara uppí sumó með skemmtilegu fólki, endurtekning á sama atburð og í fyrra.... Sem minnir mig! Bloggið mitt á afmæli, krakkar! Ha! jessíjess, búnað vera að í heilt ár, helvíti þétt marr...

Plötur:
Broken Social Scene - You Forgot It In People

The Von Bondies - Pawn Shoppe Heart


skrifað af Pétri 11:21 f.h.