be[¡]kon

22.8.04
 
Mér er rosalega illa við gamalt dót sem hefur gríðarlegt tilfinnigalegt gildi, en dvelur ofaní pappakassa. Maður gæti engan veginn fengið sjálfan sig til þess að henda þessu, en maður á heldur aldrei eftir að nota svona dót á ný. Eina ástæðan fyrir því að geyma þetta er svo að maður geti opnað kassan mörgum áratugum seinna og skoðað þetta og hugsað "æ vá! ég man eftir þessu... ókei... flott... *hóst*"

En svo er auðvitað dót sem alltaf er hægt að grípa í og fer aldrei ofan í pappakassa...