div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Jæja, þá ætla ég að hætta að vera neikvæður því góðir tónleikar eru farnir af stað... Í gær spiluðu hjá okkur 3 hljómsveitir. Fyrst til að byrja var dúóið Best Fwends frá Texas sem spiluðu tónlist af kassettutækjum og hrópuðu eitthvað með og uu. hoppuðu mikið. Það var alveg gaman, bara pínu skrýtið. Næst á eftir spilaði annað dúó, en nú frá Englandi. Slow Club heita þau og voru ótrúlega krúttleg og lítil, einskonar ensk útgáfa af Moldy Peaches í rauninni, bara kassagítar og mjög frumstætt tromusett, ásamt einum stól sem trommuleikarinn, Becky, hafði með sér og trommaði á.
Svo kom aðal attractionið kl. 6, Jenny Wilson, AKA Andrea Gylfadóttir frá Svíþjóð. Hún söng voða fallega og svona en þetta var voðalega eitthvað.. meh... óáhugavert og semi-leiðinlegt bara.
Kvöldið hóf ég svo á NASA, þar sem ég náði tveim lögum með Mr. Sillu og Mongoose sem mér fannst nokkuð áhugavert og röddin hennar Sillu nær alltaf að fanga hjarta manns. En ég staldraði stutt þar því menn voru óðir að ná sér í Habibi - besta fokking sjitt sem ég hef smakkað lengi - og bjór á Bellys. Það var gott. Við löbbuðum svo á Hafnarhúsið og biðum þar í langri röð í mjög stuttan tíma, en ég fór svo bara einn inn, þar sem Orri Jökulsson var með falsað armband og var tekinn niður af svona 5 wannabe löggunum í gæslunni sem ætluðu að handtaka og handleggsbrjóta greyið strákinn. Þá var Trentemöller ný hafinn að spila sína drungalegu danstónlist sem missti svolítið marks fannst mér í hafnarhúsinu, Bassinn dunaði svo rosalega og dreifðist svo að hann týndist gjörsamlega, en bandið var mjög flott og gaman að sjá þá alla á stanslausri ferð um sviðið. Henrik Vibskov stóð sig mjög vel á trommum, hann var bara eins og trommuheili sá gæji...
En ég ætlaði sko ekki að missa af Deerhoof og skellti mér hinum megin við götuna hálftíma fyrir ellefu - og beið í akkúrat hálftíma, kom inn á fyrsta laginu og djöfull var ég sáttur að ná því. Ég hefði verið fúll að hafa misst af augnabliki af þessum tónleikum. Þeir voru, vægast sagt, ótrúlegir. Ólýsanlegir, liggur við. Þau voru svo einbeitt og atvinnumannsleg, tónlistin þeirra sem manni fannst áður vera smá grínleg fær allt aðra sýn eftir þessa tónleika. Ég hlusta á þetta allt, allt öðruvísi núna. Þetta var svo dýnamískt hjá þeim, eina stundina eru þau að spila krúttlegt popp, svo allt í einu free jazz, svo allt í einu rokk... ég gat ekki beint verið að "slamma" eða hoppa upp og niður því ég var bara gapandi yfir hvað þau voru samstillt og ótrúleeega þétt. Ég hefði verið til í að vera þarna í minnst tvo tíma í viðbót. En, ég varð víst að yfirgefa gaukinn eftir aðeins 45 mín. tónleika. Allir aðrir fóru líka, Jakobínarína hljóta að hafa spilað fyrir 5 manns.
Ég fór hins vegar yfir í Hafnarhúsið og beið í korter og náði fyrsta laginu með of Montreal líka! Það voru aldeilis skemmtilegir tónleikar, en kannski ekki alveg jafn skemmtilegir og ég hafði vonað eftir, enda Hafnarhúsið frekar slappt venue. Það týnist svo sándið þarna inni og maður heldur ekki athyglinni, nema maður sé alveg fremst. Sem ég var ekki. Bandið var skrautlegt og skemmtilegt, en kannski ekki alveg nógu þétt, hefði Kevin Barnes klónað sig til að spila á öll hljóðfærin, hefði þetta verið ótrúlegt, en hann spilar inn á m.a. alla síðustu plötu. Þetta byrjaði rosa vel hjá þeim, en þeir virtust missa smám saman crowdið og staðurinn fór að hreinsast út í miðju prógrami þegar Kevin ákvað að fara í Gladiator búninginn sinn. Þá fór sándið ennþá meira að týnast og tónleikarnir fóru bara niður á við. Ég var þó skælbrosandi allan tímann og restina af nóttinni líka og fór sáttur heim eftir gott rommglas á Boston.
skrifað af Pétri 9:02 e.h.