be[¡]kon

11.10.07
 
Í vinnunni sit ég dauðþreyttur eftir að hafa eytt nóttinni í að þrífa gubb og öllum deginum í að vorkenna tveim krökkum. Þessir krakkar eru systkin mín, en ég var settur í barnapíu hlutverk meðan foreldrar mínir skruppu til Flórens. Týpískt að þau skulu bæði fá gubbupest. Á sama kvöldi.
Það sem heldur deginum gangandi er þó þessi nýja Radiohead plata, In Rainbows. Djöfull hef ég beðið eftir þessu og djöfull er hún geðveik. Þetta er engin Kid A eða OKC en einhverstaðar þar í nándinni liggur hún. Þetta er það sem HTTT hefði átt að verða en misheppnaðist algjörlega. Lögin Nude og Weird Fishes/Arpeggi eru án efa ein bestu lög sveitarinnar hingað til, skáka Pyramid Song og How To Dissapear.
Ég hvet alla til að fara inn á inrainbows.com og ná sér í plötuna og borga fyrir nákvæmlega það sem þið viljið (eða á milli 0 og 100 pundum). Gott er þá að staldra við og hugsa hversu mikils virði það er að kaupa tónlist. Ég sjálfur keypti þennan diskkassa á 40 pund (eða um 6.000 kr - aðeins meira en Hlemmur Sigur Rósar) og fékk þetta download frítt með, skrýtið að maður geti ekki borgað meira fyrir kassann... þó ég myndi persónulega ekki gera það.
Annars kemur platan í búðir í jan og borgar pening til plötuframleiðandans og einhverra gæja í flottum jakkafötum og bindi og einhvern smá skammt til hljómsveitarinnar... svona 40% myndi ég halda. Ekki það að Radiohead þurfi á einhverjum auka pening að halda, en þeir þurfa heldur ekki plötufyrirtæki. Þeir þurfa engan til að kynna plötuna. Það er nóg að þeir skrifuðu inn á bloggið hjá sér að platan væri komin og næsta dag voru líklega flestir fjölmiðlar búnir að prenta. Fréttin var allavega í Mogganum og Fréttablaðinu. Síðan þá hef ég allavega lesið tvær stuttar greinar um plötuna í íslenskum blöðum.
Sveitin þarf heldur engan millilið til að ganga í prentun á plötunni, og greinilega þurfa þeir ekki að hafa áhyggjur af dreifingu. Það hafa örugglega mjög margir borgað pening fyrir þetta download og allmargir keypt þennan diskkassa. Sveitir eins og Radiohead þurfa engan til að redda sér.
En hvað með minni sveitir? Þurfa þau á plötufyrirtækjum að halda? Eru ekki allir sem slá í gegn að gera það sjálfir í gegnum blog, myspace, pitchfork o.fl staði? Eru ekki fjölmiðlar að vinna starf plötuútgefanda fyrir þá, og líka betur? Er einhver þörf á þessum milliliðum?
Áður en ég skrifaði þetta var ég að huga að því að fara í music-business nám. Myndi það ekki stefna mér í glötun?

Önnur merkileg tónlist:
Chromatics - Night Ride
Las Malas Amistades - Patio Bonito
Ricardo Villalobos - Fabric 36
Supermayer - Save The World

svo var Random Spirit Lover m. Sunset Rubdown að lenda hingað inn í búð.
Skyldueign.