div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Top 15 lög ársins 2007 (bara erlend)
(þið getið halað þeim!)

15. The White Stripes - Conquest
Það er bara svo gaman að hrópa: COOO-OOOO-OOON-QUUEEEEESSSST! Og þessi Zorro-brass... frábært.

14. Liars - Houseclouds
Hverjum hefði dottið í hug að Liars gætu gert Beck lag? Og hvað þá betur en Beck sjálfur? Latir synthar og groovy trommur gera þetta lag að eitri. sweet.

13. Kanye West - Flashing Lights
Þegar beatið laumast uppað manni í gegnum strengina - damn. Svo kemur þessi vocal: "Flashing (Flashing) Lights (Lights)" og það hljómar ALVEG EINS OG BLIKKANDI LJÓS! ÓTRÚLEGT!

12. Simian Mobile Disco - I Believe
Þessir gæjar föttuðu hversu svalt það er að spila hraða teknó 45 snúninga plötu á 33 snúningum - svo bæta þeir við þessum æðislega vókal. snilld.

11. of Montreal - She's A Rejecter
Þetta lag smátt og smátt smokraði sér innan í mig. Nú er ég oft á dag farinn að syngja: "There's the girl that left me bitter, want to pay some girl to just walk up to her and hit her.. BUT I CAN'T I CAN'T I CAN'T!!!" magnað.

10. Devendra Banhart - Seahorse
Þetta hljómar eiginlega alveg eins og Golden Brown (nema ekki í 5/4) og Stairway to Heaven - en - kannski er það þessvegna sem þetta er svona skemmtilegt. Svo kemur einhver keðjusöngur þarna og maður getur bara ROCKað OUT þarna í lokin. feitt.

9. Arcade Fire - Ocean of Noise
Ég kann að meta Chris Isaac soundið í þessu lagi, blautu trommurnar, þrumurnar, öldurnar og FOKKING BRASSIÐ Í LOKIN!! Sem dregur hljómsveitina uppúr þessu ógurlega hafi... dásamlegt.

8. Panda Bear - Take Pills
Lítil lestarferð verður að rússíbana - en það verður aldrei ógurleg ferð! Við sjáum falleg blóm og dýr að leika sér á leiðinni og öllum líður vel! Allir eru glaðir! æðislegt!

7. Animal Collective - Fireworks
Þetta lag hljómar svolítið eins og að vera niðri á brennu á gamlárskvöld, allir að tala saman, krakkar að hrópa, hundar að ýlfra, það er kalt úti og dimmt en eldurinn brennur þessvegna er hlýtt og flugeldarnir springa nánast allstaðar. Allir eru glaðir. yndislegt.

6. Kalabrese - Auf dem Hof
Þetta er klárlega lag sem fleiri þurfa að heyra. Minimal fönk til að byrja með, en svo læðist blásarasveit upp að þér (vá hvað það er mikið af brassi á þessum lista í ár?!) og verður lagið að allsherjar fönkveislu undir lokin, best er þó þegar lagið fer yfir í moll á 7undu mínútu. geggjað.

5. Jens Lekman - A Postcard to Nina
Ég hefði í raun geta valið hvaða lag sem er af Night Falls Over Kortedala en textinn í þessu lagi er bara svo æðislegur. Jens setur upp ótrúlega vandræðalega aðstöðu, með þessarri stelpu, Ninu, og pabba hennar. Einnig rímar hann ótrúlega skemmtilega en flottast er að hann skuli setja textan upp í formi bréfs. sturlun.

4. Battles - Atlas
Úff. Ég heyrði þetta lag fyrst í útvarpinu, var þá búinn að heyra mikið lof um þessa plötu og hugsaði "ha? er þetta battles??" Fór heim og downloadaði plötunni og ég var ennþá meira spurningamerki. En ég hlustaði alltaf aftur og aftur, spurningamerkið hvarf smám saman og þetta varð að einni mest spiluðu plötu ársins hjá beikoninu. En þetta lag stóð alltaf uppúr - Gary Glitter trommurnar, stærðfræði rokk uppbyggingin og þessi sturlaði effekt á röddinni hjá Braxton. brjálað.

3. LCD Soundsystem - Someone Great
Það segja margir að "All My Friends" sé betra. Mér finnst þetta svoleiðis miklu áhrifameira. Þessar synthstungur í byrjun fara svo langt inní mann, sömuleiðis klukkuspilið sem komplimentar rödd Murphy... Svo er textinn alveg hreint afbragð. Þegar ég komst að því að þetta væri samið um dáinn vin (en ekki fyrrverandi elskhuga) felldi ég tár, fullkomið nútíma erfiljóð. fallegt.

2. of Montreal - The Past is a Grotesque Animal
Ef það er eitthvað sem ég syng oftar en textinn sem ég nefndi áðan þá er það "THE MOUSEY GIRL SCREAMS VIOLENCE! VIOLENCE!" Hissing Fauna snýst algjörlega um þetta lag. Þetta er miðjan, hápunkturinn, kjarninn. Svona reiður texti er vanfundinn í indie-popp geiranum. Svona reiður og persónulegur. Þetta er svolítið eins og að hlusta á Pinkerton - einhver innri manneskja öskrar "já! já! ég skil þig! já!" allan tíman. Og tæpar 12 mínútur er langur tími. geðveikt.

1. Radiohead - Arpeggi/Weird Fishes
Þetta lag stóð uppúr á túrnum í fyrra, gítarsamspilið hjá thom og jonny fór alveg með mig, en mér datt ekki í hug að kláruð stúdíó útgáfa ýrði svona ótrúleg (eða jú mér datt það reyndar í hug. gerði í raun ráð fyrir því). Ég man morguninn 10. október þegar ég renndi plötunni fyrst í gegn. Man hrollin sem ég fékk í hápunktinum á Nude, laginu á undan þessu. Svo byrjaði þetta og ég réð barasta ekki við mig. Ég var með gæsahúð allan tímann meðan á þessu lagi stóð. Hárin risu um allan líkama. Þegar lagið droppar um miðbik og ekkert er eftir nema rafpíanó og röddin hans Thom hélt ég að ég yrði ekki eldri. Ég felldi tár. Ég vissi ekkert hvað var að gerast. Ég mun aldrei gleyma þessum miðvikudagsmorgni í október.
fullkomið.
skrifað af Pétri 7:31 e.h.