be[¡]kon

18.6.08
 
Dan Friel - Ghost Town


Dan Friel. Sniðugur gæji. Hann semur tónlist sem gæti þannig lagað heyrst í dramatískum unglingamyndum, eða þáttaröðum (á borð við Hilary Duff myndir og One Tree Hill) - þ.e. ef þau væru spiluð á hefðbundin rokkhljóðfæri. Þetta er hinsvegar allt saman gert með 8-bit græjum, einhverjum skrýtnum synthum frá 9. áratug og fullt af hvítum og bleikum hávaða. Vissulega eru líka nokkur lögin tilraunakennd og skrýtin. Þó væri fínt ef ca. 10 mínútum væri bætt við plötuna, þar sem hún er ekki nema 8 lög og 28. mínútúr. Platan er þó stórskemmtileg og sniðug. Hljómar dálítið eins og ef Dan Deacon og Wolf Eyes myndu fara í samstarf. Ég hlakka til að fylgjast með þessum í framtíðinni og vona að næsta plata verði örlítið lengri og kannski meira úthugsuð, þó þessi sé skemmtilega óvönduð og frjálsleg.

Dan Friel - Buzzards


10.6.08
 
Glöggir hafa tekið eftir að upp eru komin 5 ný lög hér til vinstri, í topp 5 dálkinn minn. Sá dálkur sýnir uppáhaldsplöturnar mínar frá síðastliðnum mánuði, en lögin sem eru í boði heita:
1. The Rip (Portishead - Third)
2. Blck (Klive - Sweaty Psalms)
3. Hello Africa (Indian Jewelry - Free Gold!)
4. Riddim Queen (Pocahaunted - Island Diamonds)
5. Man's Heart Complaint ({{{Sunset}}} - Bright Blue Dream)


En snúum okkur að öðru.

Possessed by Paul James - Cold & Blind

Bandaríkjamaður að nafni Konrad Wert er andsetinn af Paul James. Hann er alinn upp í Flórída af Mennónítum (tegund af Amish fólki) og var faðir hans meira að segja presturinn í söfnuðinum. Konrad ber þetta með sér í tónlistinni, þann einfaldleika en öfga sem einkennir amish fólkið. Hann syngur einhverstaðar mitt á milli Devendra Banhart og Howlin' Wolf, vopnaður gítar, banjó, fiðlum og tambúrínum sem hann spilar á eins og árið sé 1921. Ótrúlega einfalda, einlæga en ennfremur ólíklega og kalda blústextana flytur hann með svo þvílíkri innlifun og krafti að halda mætti að Jeff Mangum úr Neutral Milk Hotel væri inní manninum. Aldrei nokkurn tímann hefði ég haldið að ég myndi brosa og hugsa "en sætt!" við texta á borð við: And baby, I know I'm wrong/ but I do not care/and if I go straight to hell/I'll be seeing you there.
Fleira sem gerir þessa plötu magnaða:
Hún er tekin upp á tölvuhljóðnema að miklu leyti.
Maðurinn er jafnvígur á sveitaballöður og rokk og ról af gamla skólanum.
Það eru nokkrir fiðlu "hoe-downs" á plötunni. Snilld.

Það sem dregur hana niður:
Hún er tekin upp á tölvuhljóðnema að miklu leyti.
Hún er frekar illfáanleg. Ég myndi tvímælalaust vilja eiga þessa uppí hillu.

Possessed by Paul James - Love's Disease


Eldra lagið þessa vikuna er tekið af safnplötu sem kom út fyrir stuttu, en safnplatan sérhæfir sig í ýmsu psych-rock poppi frá ýmsum heimshornum á áttunda áratugi. Lagið sem fylgir er einskonar geim-lounge eða astro-bossanova. Einstaklega skemmtilegt og ýkt vocal-delay og frumstæðir hljóðgervlar mæta rafgíturum og básúnum á sveittum bar við enda alheimsins.
Lagið heitir Astronautas a Mercurio og er flutt af Perúsku hljómsveitinni Sonora Casino. Þetta fæ ég af plötunni Obsession frá Bully Records sem ber þessa dýrðlega mynd á hulstri sínu:


Sonora Casino - Astronautas a Mercurio