be[¡]kon

12.12.03
 
hmm... Muse?

Þeir spiluðu í gær...

Mínus byrjuðu þó að spila á undan og voru bara með sitt verst performans ever, allavega af þeim sem ég hef séð. Þeir voru bara alltof mikið að einbeita sér í að vera rock-stars og gleymdu tónlistarmennskuni, útúr kókaðir auðvitað. Kom mér í frekar pirrað skap, verð ég að segja og drápu stemninguna sem ég hafði byggt upp yfir daginn. En það skipti ekki máli... ég kom mér fyrir svona í miðri höllini og beið eftir Matt og félögum með svona 6000 villtum krökkum og bjullum. (Þó leyndust nokkrir Lennonar inná milli). Það var reyndar ein túrbó-lágæst-últra-bjulla þarna í einhverjum tilklipptum Radiohead bol þannig að það sást í fjólubláa brjóstahaldaran hennar og svo var hún í sýru-blettótu gallapilsi. Ef þið sjáið hana megið þið færa mér hana - Dead or Alive. Radiohead skal ekki misnotast svona fyrir framan mig. Fólk sem misnotar Radiohead-mörtjandæs er skull.
Ókei... Muse stigu á svið, hófu tónleikana á Apocalypse Please. Ljósin voru brjáluð. Rosaleg byrjun. Hysteria og New Born voru næst en ég bara sá ekkert og naut þeirra ekki eins og ég hefði getað notið þeirra. En ég var kominn á fínan stað er Citizen Erased byrjaði. Það var ótrúlegt, þá kom ég líka auga á hljómborðið/píanóið hans Matthews sem leit svolítið út eins og það hafi einu sinni verið notað sem tunglfar. Síðan kom í ljós voða flott skjámynd í lokakaflanum og þá varð ég húkkd. Næst spiluðu þeir Space Dementia sem er án efa besta lag þeirra Mjúsara og var nærmynd komið á fingur Matthews er hann spilaði á hljóðfærið sitt af einstakri snilld. Svo spiluðu þeir og spiluðu og var ég príttí mötj húkked allan tíman. Muscle Museum fór þó nokkuð í taugarnar á mér, alltof mikill krád plíser... og ég heyrði miklu meira í falska söng áhorfenda en í Matthew... jamms og kjamms.
Aðrir hápunktar að mínu mati voru Butterflies and Hurricanes og Plug In Baby en þá var ég nokkuð meðvitundarlaus vegna hita. Í uppklappinu spiluðu þeir Blackout sem var sóóó bjútifúúll!!! Og síðast Stockholm Syndrome og þá lenti ég milli 5 sveittra hálfnaktra stráka sem nudduðu sér uppvið hvorn annan voðalega innilega.

Þetta voru fínustu tónleikar, soldið pirrandi þó, þessi höll Laugardalsins... eitthvað við hana, ég naut ekki tónlistarinnar jafn vel og ér geri á litlum stöðum en þó... ég var í fínum fíling svona í miðjunni. Þeir máttu þó spila Hyper Music, Micro Cuts og Darkshines, Micro Cuts hafði meira að segja verið á nýlegum setlistum, en jaa, it had to be the way.

Plata dagsins: The Mars Volta - De-loused In The Comatorium