div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Nú er árið 2007. Árið 1998 kom út Ágætis byrjun. 2 árum seinna gefa múm út sinn frumburð og ári seinna gefur Björk út Vespertine. Fyrstu vinsælu plötunar til að koma frá íslandi sem hægt er að kalla "krútt" (ég þori ekki alveg að telja Homogenic með). Nú á þessu ári höfum við fengið plöturnar; Kurr (Amiina), Gummi (Stafrænn Hákon), The Ghost that Carried Us Away (Seabear), Við og við (Ólöf Arnalds) og núna síðast Ekvilibríum (Valgeir Sigurðsson). Allar þessar plötur hljóma að einhverju leyti eins og þessar þrjár plötur. Þetta eru 6-9 ár síðan. Eiga tískubólur ekki að klárast algjörlega eftir 4-5? Þessar plötur eru allar jafnleiðinlegar og fyrirsjáanlegar. Kurr er allt saman einhver klukkuspil og skrækar raddir og sömuleiðis ólöf arnalds, Gummi er ekkert nema blanda af Múm og Sigurrós og Valgeir reynir að gera einhverja "fullorðins" krútt plötu. Seabear er kannski skástur af þessu öllu en er samt líka þarna með brothætta rödd og einhver "framandi" hljóðfæri. Er þetta ekki orðið gott? Það nennir enginn að hlusta á þetta til lengdar, túristarnir kaupa þetta kannski ennþá en þeir fá leið af þessu á endanum líka, Ísland er dottið úr tísku, Björk gefur út hræðilega 8. (major-label) plötu og tónlistarbransinn er að staðna. Þó halda Magni, Bubbi og Páll Óskar áfram að græða á öllum. Meirað segja Megas líka. Þó hafa komið út plötur á þessu ári sem enginn virðist hafa áhuga á þrátt fyrir fínustu gæði. Skáta platan er tildæmis mjög skemmtileg og sniðug, upptakan kannski einum of hrá en þetta er frumlegt og þétt band. Mínus platan er alls ekki slæm og Jan Mayen selja ekki eitt einasta eintak. Jan Mayen er samt pínu afsprengi íslensku post-rock senunnar sem byrjaði ágætlega hjá Sigur Rós. Það má sanni segja að það hafi verið hin ágætasta byrjun en er ekki kominn tími á ágætis enda? Ein plata sem komið hefur út þetta árið gæti bundið enda á þetta - Forever. Að eilífu. Frábær endir. Ágætis byrjun - loksins erum við engin - takk... - forever. Þetta "krútt" gæti lifað áfram að eilífu ef þetta hættir núna. Prúttið er velkomið þó. Sprengjuhallarplatan kemur eftir nokkrar vikur og, þrátt fyrir mína andúð á sveitinni á fyrri tímum, verð ég að kalla þetta kærkomna viðbót í íslenskt tónlistarlíf, þar sem þetta er, þrátt fyrir augljósa retro-stefnu, eitt það ferskasta í íslensku tónlistarlífi í nokkurn tíma. Vonandi kemur plata Hjaltalíns þó út í ár svo að það verði allavega ein góð "indie" plata til að koma frá íslandi árið 2007.
skrifað af Pétri 11:11 f.h.