div class="%20ut&%20yfir&%20inn&%20undir" align="center" color="#FFFFFF" [/table]

  Nýtt Beck lag hér

Klárlega skref í rétta átt. Frábært lag.
skrifað af Pétri 2:51 e.h.

  {{{Sunset}}} - Bright Blue Dream (2008)


{{{Sunset}}} er verkefni manns að nafni Bill Baird sem var fyrir nokkrum árum í hljómsveitinni Sound Team frá Austin. Sú sveit fékk sínar 15 mínútur af frægð fyrir nokkrum árum sem upphitunarband á Arcade Fire/Bowie túrnum. Af einhverjum ástæðum hætti bandið þá - mögulega til að hætta á toppnum, en bassaleikari sveitarinnar hefur verið ansi iðinn að gefa út og er þetta í raun hans þriðja plata síðan bandið hætti. Svo eru víst fleiri plötur til, frá Sound Team dögum hans sem ég ætla að kanna mér því þessi hér plata gæti mögulega orðið ein af mínum uppáhaldsplötum þetta árið. Þetta er orðabókardæmi fyrir herbergis-popp. Draumkennt, hægt, lo-fi en þú getur dillað tánum eða hausnum stöku sinnum. Þó finnst mér oftast þegar ég hlusta á herbergispopp, þá verður það að einhverjum bakgrunni, þú hefur þetta í gangi þegar þú ert á myspace, tekur til - þú gerir alltaf eitthvað annað á meðan. Ólíkt því, tekur þessi plata algjört tak á þér og sleppur þér alls ekki. Hún sýgur þig inn í byrjun, verður meira og meira grípandi og sannfærir þig um að hér séu basic poppsmellir í gangi... svo kemur sjötta lagið, titillag plötunnar, 14 mínútur að lengd, en virðist endast í klukkutíma - hægir á öllu tímaskyni. Karabískar stáltrommur heyrast í fjarska og post-rock gítardrón leiðir þig á vit draumanna. Þar á eftir ertu algjörlega kominn inní draumaheim, þar til kunnulegt lúðrastef vekur þig... Ég gæti skrifað miklu miklu meir um þessa plötu, en ég vil helst ekki skemma fyrir ykkur.

Hér er öll platan, því hún er ótrúleg, en ég skora á ykkur til að kaupa þetta líka ef þið fáið tækifæri til:
Fyrsti hluti
Annar hluti
skrifað af Pétri 4:49 e.h.

  Fyrir þá sem ekki vita er A Place To Bury Strangers svalasta hljómsveit í heimi:

"According to an NME.com story confirmed by a publicist, the "red noise levels" on the master tape for "Gash" were so high that the process of transferring them to disc resulted in the destruction of the equipment manufacturing the record."

JÁ!

Hér er umtalað lag fyrir þá sem ekki hafa heyrt:

A Place To Bury Strangers - To Fix The Gash In Your Head

þetta má líka vera með, því það vantaði í niðurtalningunni um áramótin:

A Place To Bury Strangers - Don't Think Lover
skrifað af Pétri 10:36 e.h.

  Ég er dálítið hrifin af þessu "eitt nýtt, eitt gamalt" fyrirkomulagi! Á ég ekki að halda því áfram?


Pocahaunted - Island Diamonds (2008)

Þetta band er búið að mynda ákveðinn cult-status, allt sem kemur út með þeim kemur á litaðan sjaldgæfan vínil eða á kassettu, með heimagerðu artworki og allt voða erfitt að nálgast (nema á netinu að sjálfsögðu). Tónlistin er einnig afar sérstök, og býður þannig uppá cult-fylgismenn. Tribal hávaðamússík, með nóg af delay-effectum og þannig - hljómar e.t.v. eins og að horfa á magadans í eyðimörk eftir slatta af framandi eyðimerkur bruggi og reyk. Kynþokkafullur hávaði í algjöru móki. Mjög sérstök upplifun. Ég var svo heppinn að ná mér í eina plötu með þessu fólki í New York um daginn, en síðan þá eru komnar út tvær nýjar plötur, og þessi er alveg merkilega góð, og tekin upp í stúdíói - ekki á tónleikum eins og margar útgáfur þeirra.

Pocahaunted - Gehetto Ballet

Selda - Selda (1976)

Selda er tyrknesk þjóðlaga-söngkona. Á þessarri plötu gerir hún psych/funk tónlist. Hún syngur yndisfagrar þjóðlegar arabískar sönglínur yfir funky trommum, feitum bassalínum, heavy gítar og skemmtilega kjánalegum synthum. Ótrúlega steikt mússík, en algjört gull þó - dansvæn og dáleiðandi, kómísk og kosmísk. Þetta er líka tilvalið fyrir hip-hopp pródúsera, ég man einmitt eftir broti úr fylgjandi lagi á Chrome Children 2 safninu frá Stones Throw...
Selda - Yaz Gazeteci Yaz
skrifað af Pétri 1:35 e.h.

  Jæja, þá er farið að tala um mann í fjölmiðlum svo ég verð víst að fara að gera aðeins betur hérna á þessum vettvangi...

Ég er búinn að skipta út febrúar fyrir apríl hérna til vinstri og þið getið náð í 5 helvíti feit lög af þessum uppáhalds plötum mínum sem ég kynntist í apríl - þ.á.m. þetta 9 mínútna My Disco skrýmsli sem ég talaði um hérna þarseinast...

En snúum okkur að deginum í dag!

Indian Jewelry - Free Gold!


Þessir hressu og flippuðu kanar bæta í "freak-folk" senuna - sem er alltaf að verað skrýtnari og skrýtnari - með helvíti feitri plötu sem samanstendur af 12 alvarlega sækuðum og fríkuðum uu.. popp (?) lögum sem eru jafn grípandi og framúrstefnuleg. Þetta minnir að miklu leyti á þetta finnska skrípalið - Kemialliset Ÿstavät og Islaja - frekar en Devendra Banhart og það lið, en þeir sem hafa ekki kynnt sér þessa finnsku snillinga ættu að gera það sem fyrst, allavega ef þeir vilja heyra eitthvað sem ruglar virkilega í hausnum á sér... en hér fylgir með fyrsta lag plötunnar, Swans (rétt eins og á fyrstu Islands plötunni - en sú nýja er einmitt að fara að koma út - og er frekar mikil snilld - löng, en algjör snilld)

Indian Jewelry - Swans

Nú skulum við ferðast alla leið til 1984!

Bernard Bonnier - Casse-tete


Ég hef ekki heyrt jafn mikla snilld og þetta í langan tíma! Þessi frakki gerir einhverskonar Concrete-disco, ofboðslega mikið sampl og svona, sem er svona næstum því í takt - s.s. ryþminn er á mörkum þess að vera dansvænn, sem mér þykir alveg einstaklega merkilegt - maður reynir að dilla hausnum, eða slá taktinn, en það tekst bara alls ekki! En lögin eru að engu síður ótrúlega grípandi og sólrík, einstaklega vel heppnuð plata til að hafa í eyrunum á labbinu í maísólinni - sérstaklega þetta lag sem hér fylgir.

Bernard Bonnier - Vero la Toto
skrifað af Pétri 3:15 e.h.